Τα παιδιά προσφέρουν για παιδιά
Από τη μέρα που επισκεφτήκαμε το 1ο Ειδικό Σχολείο Κερατσινίου θέλαμε να κάνουμε κάτι για το Κοινωνικό Παντοπωλείο που έχουν δημιουργήσει και στηρίζουν με πολλή κόπο, δουλειά και απόλυτη αφοσίωση μέσα στο σχολείο.
Και να που η αφορμή δόθηκε όταν πριν από λίγο καιρό το 5ο Δημοτικό Σχολείο Χαλανδρίου μας πρότεινε να φιλοξενήσει μια συνάντηση givethekids, στο πλαίσιο των πασχαλινών του εκδηλώσεων. Τέλεια ευκαιρία, σκεφτήκαμε. Το givethekids ανάμεσα σε παιδιά; Τι πιο υπέροχο!… (more…)
Ώρα να χαρίσουμε και βιβλία μαζί με το Travel Bookstore!
Μεγάλη χαρά νιώθει η Γκιβ δε Κιντς! Γιατί πάντα θέλει μαζί με όλα τα καλά που χαρίζετε, κι αυτή τα προωθεί, να χαρίζει και βιβλία. Και τώρα αυτό μπορεί να γίνει σε μια υπέροχη mini συνάντηση στο Travel Bookstore, όπου με αφορμή ένα καταπληκτικό και πολύ δημιουργικό εργαστήρι που διοργανώνεται εκεί, να φέρετε να χαρίσετε βιβλιαράκια. Βιβλιαράκια από αυτά που διαβάζουν τα μικρά σας και δεν τα θέλουν άλλο. Όχι καινούρια, πάντα τα δικά σας. Για να είναι χάρισμα, το πιο σπουδαίο δώρο! (more…)
Το να νιώθεις χρήσιμος στη ζωή, είναι πολύ μεγάλο πράγμα.
Να κάνεις κάτι, να μην φεύγει ο χρόνος χωρίς κάτι. Ό,τι κι αν είναι αυτό. Να είσαι χρήσιμος, και όχι απαραίτητος αναγκαστικά. (more…)
Αφανείς ήρωες: 1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείου Κερατσινίου
Πριν από λίγες μέρες, μετά την παραίνεση μιας λατρεμένης μαμάς, της Ζεμπουλιάς, κατέβηκα μέχρι το Κερατσίνι, εκεί πάνω από την ιχθυόασκαλα, στη Χαραυγή. “Να πας, σε παρακαλώ, να δώσεις αυτά τα γάλατα στο Ειδικό Σχολείο Κερατσινίου, είδα μια μέρα ένα ρεπορτάζ για αυτό και με συγκίνησε”, μου είπε η μάνα Ζεμπουλιά, και δεν μπορούσα παρά να ακολουθήσω κατά γράμμα την εντολή της. Δεν ήξερα ακριβώς πού πήγαινα, μα επικοινώνησα με τον υπεύθυνο, ζώστηκα τα γάλατα, έδεσα πίσω στο καθισματάκι του τον μικρό μου Βασίλη και κατέβηκα προς τα μέρη εκεί κάτω, που ενώ με θλίβουν την ίδια στιγμή με γεμίζουν πείσμα και δύναμη.
Συναντηθήκαμε με έναν ιδιαίτερα λιγομίλητο μα ταπεινό κύριο, τον διευθυντή του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου, τον κύριο Ευάγγελο Στόφορο. Μας οδήγησε έξω από το σχολείου που σχολούσε μόλις. “Τι κάνετε, εσείς ακριβώς;” με ρώτησε και μόλις του εξήγησα τι κάνει το givethekids με αποστόμωσε: “Ναι, πολύ χρήσιμα τα ρούχα, μα όταν δεν υπάρχει φαγητό…” Μα βέβαια, τόσο απέραντο δίκιο είχε και ανταπέδωσα την ερώτηση, ενώ έβλεπα τα μικρά χαρούμενα να τρέχουν προς τους δικούς τους. Παιδιά με ειδικές ικανότητες μα εξίσου υπαρκτές και αδύνατες πολλές φορές ανάγκες να καλυφθούν.
Από τη Φολέγανδρο με αγάπη
Κάτοικοι αγαπημένοι της Φολεγάνδρου και εσύ Χαρά, που είχες την ιδέα,
Σας γράφω για να σας πω πως η κίνησή σας ήταν ευγενής, συγκινητική και σπουδαία. Αέρας καθάριος, αιγαιοπελαγίτικος μας άγγιξε για λίγο και μας είπε πως τίποτα δεν σταματάει την αγάπη προς τον άλλο, που μπορεί να περνάει δύσκολα, ακόμα και αν μας χωρίζει ένα Αιγαίο Πέλαγος.
Τα “δώρα” χαρίσματά σας ήδη έφτασαν στους προορισμούς τους: (more…)
Η χαρά και η πικρία του να προσφέρεις
Αυτό το διάστημα οι αποστολές της Γκιβ είναι πολλές. Όπως και τα χαρίσματα από όλες και όλους εσάς. Κι αυτό μας φέρνει ανείπωτη χαρά, που μπορούμε χάρη σε σας που χαρίζετε να δώσουμε μια ανάσα σε οικογένειες, αλλά φέρνει και μελαγχολία. Μελαγχολία γιατί μπαίνουμε σε σπίτια που τα πράγματα είναι άσχημα, δύσκολα, θλιβερά. Και σε αυτά τα σπίτια, με τις συνθήκες αυτές, συνθήκες που δύσκολα περιγράφονται, μαμάδες και γονείς πασχίζουν με όλα τους τα μέσα να μεγαλώσουν παιδιά. Όπως η αποστολή που κάναμε το προηγούμενο Σάββατο σε έναν καταυλισμό σεισμόπληκτων κάπου στην Αθήνα.
Μια μαμά, μικρή σε ηλικία, με 3 παιδάκια να ζουν σε μια παράγκα με κρύο, υγρασία και πόρους ανύπαρκτους. Μια ξυλόσομπα να ζεσταίνει με δυσκολία. Τα παιδιά σαν να μην ζουν σε αυτό το μέρος, όλο χαρά και όρεξη για παιχνίδι. Και η μάνα να μην χάνει το κουράγιό της, μα να ονειρεύεται με θάρρος. Τους πήγαμε του κόσμου τα πράγματα και μας ευχαρίστησε η μητέρα με ένα πλατύ χαμόγελο, μα όταν φύγαμε πικρία και απόγνωση έδιωξαν το αίσθημα ικανοποίησης ότι κάναμε κάτι. Γιατί τα ρούχα, τα παπούτσια, τα παιχνίδια, τα βιβλία, οι κούνιες, τα καροτσάκια κι όλα αυτά που εσείς χαρίζετε με τόση ευγένεια, ναι, μπορεί να μαλακώνουν λίγο τα αγκάθια των αναγκών, αλλά την ίδια στιγμή νέες ανάγκες γεννιούνται, νέες αντιξοότητες εμφανίζονται. (more…)
Κάτω από τον ουρανό όλα.
Κάτω από τον ουρανό όλα. Και η γενναιοδωρία και η έλλειψή της. Στο givethekids προτιμάμε την πρώτη. Μουτς, φίλες μου και φίλοι, από τη μικρή νεράιδα της ντουλάπας Γκιβ δε Κιντς, με λίγες υπέροχες φωτογραφίες του ουρανού του κόσμου όλου.
Από όποιο παιδί κι αν φορεθεί…
Καμιά φορά με ρωτάνε: Καλά και δεν σκέφτεσαι καμιά φορά πως τα ρούχα που έχουν χαρίσει και εσύ τα προωθείς ίσως δεν πάνε εκεί που πρέπει; Και τους απαντάω: (more…)
