Κάτω από τον ουρανό όλα

Νεράιδα, ξενεράιδα, αυτό τον καιρό νιώθω πληγωμένη και αδύναμη. Μικρή και ανίκανη να σταθώ στους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με το givethekids. Συχωρέστε με αν φανώ μελό, ξέρετε πως δεν μου αρέσει, αλλά…

Δεν είναι εύκολο να μείνεις ψύχραιμη όταν γονείς σου περιγράφουν πώς είναι η ζωή τους και των παιδιών τους χωρίς ρεύμα, φως, ενέργεια, πείτε το όπως θέλετε. Ανεξάρτητα γιατί έφτασαν μέχρι εδώ, δεν αντέχεται η σκέψη της απουσίας του αγαθού που προσφέρει η κυρία ΔΕΗ. Ακόμα κι αν ζητούν να τους κάνουν διακανονισμό ώστε να επανέλθει το ρεύμα σπίτι, η κυρία ΔΕΗ αρνείται πεισματικά, αν δεν αποπληρωθεί το οφειλόμενο ποσό.

Πείτε μου τι να πω σε αυτή τη μάνα που μου λέει πως τα παιδιά της δεν μπορούν να διαβάσουν μετά τις 5 που πέφτει ο ήλιος. Για να μην σκεφτώ τη θέρμανση, το φαγητό, το νερό. Αγαπημένοι μου, είναι εξοργιστικό και ανυπόφορο.

Αφού οι άνθρωποι δεν μπορούν, ας μας στηρίξει με το φως του ο ουρανός.

Μουτς άπειρα.

Σας ευχαριστώ που είστε εδώ.